Ayşegül Gökduman

Bazen bir melankoli yalnızlığı, bazen çocuk gibi bir sevinç, bazen bulunmaz bir moral kaynağıdır Ayşegül. Sınıfımızın renkli simalarından biri olup çılgınlığı ve neşesiyle ben ve bizim altılı grubu coşturmayı başarmıştır. Çabuk sinirlenen, şıpsevdi bir yapısı vardır. En büyük fobisi üzerine dökülen ketçaplar, en büyük hobisi ise teneffüse çıkıp ortalığı radar gibi taramaktır. O her zaman farklıdır; bütün özellikleri kendinde toplar ama farklıdır. Onunla bir araya geldiğimizde mutlaka konuşacak, kahkahalarla gülecek bir konumuz olur. Birlikte olduğumuzda okulu şarkılarla inletip, tepinmelerimizle ise Kandilli Rasathanesi'nden verilen bilgilere göre 8 şiddetinde bir deprem yaratmayı başarmışızdır. Ayrıca Ayşegül'ün tuhaf özellikleri de vardır; bunlardan biri de çantasını çengelli iğnelerle süslemektir. Bunun çoğu kez başına dert açtığı bile olmuştur (Ona göre Rock için değer!). Evet Ayşegül, acılarımızı, sevinçlerimizi birlikte paylaştık. Bu yaşadıklarımız küçük bir su damlası olsa bile ileride kocaman bir okyanus meydana getireceğimize inanıyorum. Mutluluklar.

Ayşegül'ü anlatmak mümkün değildir. Sınıfta bir görünüp bir kaybolur, ama göründüğü zamanlarda genellikle hırka ve kazak defilesi yapar. Onu anlamak biraz zordur; bazen çok neşeli ve esprili, bazen de çok içine kapalı olabilir. Sana harıl harıl üniversiteye hazırlanan arkadaşıma hayat boyu başarı ve mutluluklar dilerim. Beni unutma.

Birçok şeyi paylaştığımızı, sana duyduğum güveni ve sevgiyi sanırım biliyorsun. Ara sıra gereksiz, boş şeylerden dolayı birbirimizi kırsak da bilmelisin ki her zaman senin mutlu olmanı sağlayacak olanı isterim.